Zwracamy się do Państwa z prośbą o wsparcie dla Juliusza Rosłaniec cierpiącego na autyzm wczesnodziecięcy, w celu zapewnienia odpowiedniej terapii i leczenia, tak aby nasz podopieczny miał w przyszłości szansę na samodzielne funkcjonowanie w społeczeństwie.

Rozwój Juliusza od urodzenia był nieharmonijny, co było spowodowane zmiennym napięciem mięśniowym, a także alergią pokarmową, jednakże był on dzieckiem spokojnym i pogodnym, aż do wieku 18 miesięcy. Nagle otaczający go świat stał się źródłem ciągłej frustracji, stresu i niepokoju. Z dziecka uśmiechniętego stał się chłopcem lękliwym, płaczącym, uciekającym od świata i ludzi, nie nawiązującym kontaktów nawet z własnymi rodzicami i rodzeństwem. Zamiast bawić się jak inne dzieci i z innymi dziećmi, zaczęły się pogłębiać zachowania dziwne, niezrozumiałe, takie jak: samookaleczenie, autoagresja, a także różnego rodzaju autostymulacje. Okazało się, że Juliusz cierpi na zaburzenia związane z przetwarzaniem bodźców z otoczenia i potrzebna jest terapia Integracji Sensorycznej. Musieliśmy też zaostrzyć dietę Juliusza i jest on w tej chwili na diecie bezmlecznej, bezglutenowej i bezcukrowej.

W wieku trzech lat Juliusz otrzymał oficjalną diagnozę: autyzm wczesnodziecięcy. Dodatkowo jego choroba spowodowała, że nie tylko przestał się uczyć, interesować otaczającym go światem, ale wręcz zaczął cofać się w rozwoju i tracić wcześniejsze umiejętności, w tym przestał zupełnie mówić. Juliusz nie uczy się poprzez obserwację i naśladowanie, nie ma też motywacji wewnętrznej, dodatkowo jest też dzieckiem nadpobudliwym psychoruchowo, co znacznie utrudnia koncentrację oraz sprawia, że jego zachowanie jest często nieodpowiednie do sytuacji - krzyczy, płacze, głośno śmieję się, ucieka w panice nie zdając sobie sprawy z istniejących zagrożeń. Wszystko to sprawia, że jest dzieckiem niesamodzielnym, wymagającym stałej opieki i pomocy nawet w prostych życiowych sytuacjach.

W chwili obecnej Julek jest pod opieką Centrum Wczesnej Interwencji Behawioralnej w Warszawie, gdzie ma zapewnioną intensywną terapię. Umieszczenie chłopca w tym ośrodku wymagało zmian w życiu całej jego 5-osobowej rodziny. Od września 2007 roku matka Juliusza musiała przejść na urlop wychowawczy i przenieść się z Julkiem oraz jego młodszą siostrą do Warszawy, a ojciec wraz dwójką nastoletnich synów pozostał w rodzinnym mieście. Terapia chłopca jest procesem żmudnym i długotrwałym oraz kosztownym. Ważne, aby zaczął zauważać piękno otaczającego go świata, zaczął nawiązywać relacje z rówieśnikami, poszedł do szkoły, a w przyszłości potrafił samodzielnie funkcjonować. Bardzo prosimy wszystkich ludzi o wielkich sercach o wsparcie starań Julka i jego rodziców. Serdecznie dziękujemy za okazaną wrażliwość.